Kiesstelsel Rosatellum

Sinds begin 2017 is in Italië een aangepast kiesstelsel genaamd ‘Rosatellum’. Dit stelsel houdt in dat de leden van de beide kamers gekozen worden volgens twee systemen. 36% van de zetels gaat naar parlementariërs die gekozen zijn volgens het districtenstelsel. Voor de andere 64 procent geldt het systeem van evenredige vertegenwoordiging. Voor partijen die alleen en op eigen kracht aan de verkiezingen deelnemen is er een kiesdrempel van 3%. Partijen die als coalitie meedoen hebben ook een kiesdrempel, maar die ligt op 10%. U bent in italië kiesgerechtigde als uw leeftijd 18 jaar of ouder is.

Om u wat inzicht te geven in de politieke partijen beginnen we in de jaren 90. Er was sprake van een politieke hervorming. Sinds toen waren er twee grote coalities van partijen, waarvan de naam per verkiezing kan wisselen. In 2008 vormde de separatistische partij Lega Nord en een kleine regionale partij een coalitie onder leiding van Berlusconi(PDL). Dit was een voortzetting van de neofascistische partij. In 2010 richtte Gianfranco een nieuwe conservatief-liberale partij op, FLI(Futuro e libertà). In 2013 viel de PDL uiteen. Vicepremier Alfano richtte de NCD op. Ondertussen ging Berlusconi verder met het heropgerichte Forza Italia.

Aan de linkerzijde is er een coalitie van de PD en de links-liberale IdV, die werd geleid door Pier Luigi Bersani. De PD is in 2007 ontstaan als afstammeling van de Olijfcoalitie. Het omvat sociaal-democraten, sociaal-liberalen, links-socialisten, links christendemocraten en voormalige communisten.

Een derde partij is de christendemocratische Unione di Centro (UdC). Deze partij is een samenwerking van kleinere christendemocratische partijen, regionale partijen en enkele gematigde centrumpartijen en liberale partijen. Ook was er na de verkiezingen van 2013 een nieuwkomer genaamd MoVimento 5 stelle. Deze partij is van de populist Beppe Grillo. Zij zijn anticorruptie, eurosceptisch, libertair en ecologisch.