Trots op de Engelse geschiedenis

Een van de toppunten in de Engelse politieke en economische geschiedenis, vond plaats in de 19e eeuw. De slavenhandel en slavernij werden afgeschaft. Ook grote groei van de arbeidersklasse had geleid tot het oprichten van arbeidsorganisaties. In de tweede helft van deze eeuw kwam het politieke en economische liberalisme tot grote ontplooiing. Sinds 1860 stonden alleen nog de conservatieven en de liberalen als politieke stromingen tegenover elkaar.

De buitenlandse politiek stond in het teken van de krimoorlog. Dit was een conflict tussen het keizerrijk Rusland en de samenwerking van de fransen, de britten, het koninkrijk Sardinië en het Ottomaanse Rijk. Deze oorlog ging over de invloed op grondgebied van het Ottomaanse Rijk. Deze strijd vond grotendeels plaats op de Krim. De Krimoorlog en de reactie op Italiaanse en duitse politiek leidde tot een politiek van interventie en uitbreiding van de Britse wereldmacht.

De binnenlandse politiek werd de tweede helft van de 19e eeuw vrijwel geheel beheerst door Disraeli en Gladstone. In 1884 werden ongeveer alle volwassen mannen kiesgerechtigd onder leiding van Disraeli. Door hem werd er een begin gemaakt aan de imperialistische politiek van Groot-Brittanië. Aan het eind van de 19e eeuw werden verschillende politieke arbeiderspartijen opgericht. In het jaar 1906 verenigden zij zich tot de Labour Party. Eind 19e eeuw en begin 20e eeuw waren de britten op het toppunt van hun macht. Ze regeerde over grote delen van Afrika, Azië en Noord-Amerika.